Blanke zonde

Mijn zonde is dat ik blank ben geboren. Oh, shit, en dat ik het woord blank gebruik om mijn huidskleur te omschrijven. Mijn zonde is dat ik als glow in the dark porselein ben geboren. Wit is nog te donker om mijn huidskleur te omschrijven. Echt. Ik ben als een luis op een a4tje.
Een andere zonde die ik bega, is dat het hele black lives matters enkel irritaties oproept. Iedereen stapt in de slavenboot en deelt allerlei trendy quotes, of gaat nog een stapje verder en deelt enkel zwart. Want dat is waar het om gaat, de kleur zwart. Het gaat om met elkaar een gevoel van samen te creëren. Om te laten zien dat iedereen tegen racisme is, tegen de behandeling die mensen krijgen doordat hun huidskleur anders is. Om samen lekker op een kluitje te demonstreren terwijl er een virus om zich heen grijpt, mensen dood. Zonder naar de kleur van iemands huid te kijken trouwens, corona discrimineert niet.
Ik ook niet.
Kan me niet schelen wat voor kleur je hebt, welke kerk je bezoekt of welk geslacht je beweert te zijn. Het kan me ook niet boeien of je in Amsterdam lekker de hippe demonstrant staat te zijn.
Het maakt me allemaal niet uit. Zolang je niet zomaar iets deelt, schrijft of zegt zonder echt geïnformeerd te zijn. Je kent ze wel. Pubers die op insta delen wat ze er van vinden, hoe ze willen demonstreren zonder dat ze überhaupt weten in welk jaar de apartheid werd afgeschaft. Je kent ze wel, die linkse huisvrouwtjes die na een dagje scrollen op Facebook ineens het licht hebben gevonden. Op hetzelfde moment dat het koter z’n vingers in ’t stopcontact propt, slaat bij moeders de bliksem in. Al die arme mensjes met hun leven vol discriminatie. Tja, die moeten gesteund worden. Gelukkig kunnen ze zinnen van Martin Luther King over het demonstratieveld heen schreeuwen. Je moet toch iets te melden hebben, wanneer de man des Huize na een werkdag eten op de tafel verwacht.
Het maakt me allemaal niet uit, zolang je maar uit mijn buurt blijft met de laatste trend. Want dat is het voor vele. Een hype, dat een gevoel van saamhorigheid creëert in een tijd waarin een virus ons uit elkaar drijft. Ja. Dat heb ik echt gezegd. Iedereen focust zich erop omdat ze niets beters te doen hebben. Mee willen lopen. Maar, als het echt zo’n ding was… Waarom bestaat er dan überhaupt nog racisme?

Sill deelt

Vandaag niet iets dat uit mijn pen is komen vloeien, maar ooit, op een dag uit de handen van Jules Deelder is gekomen.

Lotgenoten,

Ons gaan is een komen
Ons komen een gaan
De zin van het leven
is dat we vergaan
De wereld van iedereen
Niemand de baas
Het heden is eeuwig
Alles is waar
God of Jehova
Allah Jahweh
De één is de ander
De ander de één
Ontsteekt uw geweten
Kijkt om u heen
Het lot dat we delen
laat niemand alleen

Lekker kadertje hoor

Je kan jouw profielfoto op Facebook wel voorzien van een prachtig kader waarin je de wereld laat zien dat je voor een ander klaar staat, thuis blijft en iedere hulpbehoevende wilt helpen. Maar, als je al niet eens op jouw profielfoto lijkt, hoe serieus moet ik dan jouw online standpunt nemen?

Lees meer »

Kutmoedersclub

Mijn puber haat me. Hij heeft het niet gezegd, maar in zijn ogen zag ik de woorden dansen. Woede. Onbegrip. En het waarom in hoofdletters, hand in hand met alle smoesjes die hij kon bedenken om wel te mogen. Smoesjes, nee. Redenen moet ik ze natuurlijk noemen. Tenminste, als de puber mocht bepalen wat ik schreef. Het zijn gewoon smoesjes om gedrag goed te praten. In de hoop dat ik mijn standpunt wijzig en hem zijn zin geef.

Lees meer »

Druktemaker

Jezus, kan die zenuwpees niet even een paar tellen stil staan. Ik zit rustig op de bus te wachten en naast mij staat een grassprietje alvast te oefenen voor de ADE. Alsof hij al dagen onder de XTC zit springt hij wat rond in het bushokje. Niet iets waar ik met dit ochtendhumeur op zit te wachten. Pleur gewoon een eind op.
De volume van mijn muziek gaat omhoog en ik hoop zo dit springkonijn te kunnen negeren. Lukt natuurlijk niet want ik zie hem alsnog onhandig bewegen. Oh, wacht eens even…

Lees meer »

Zonde

Mijn zonde van de dag. Ik zat in een warme trein, na een filiaalbezoek bij mijn gezellige collega’s aan de telefoon met moeders. Waar heb je het over? De dingen van alle dagen, voornamelijk onze kleine engel Zamorra was het onderwerp natuurlijk. Oh, en dat ik niet zo streng moet zijn voor een puber. En dan.. Het moment, de treinmedewerker deelt mee dat we niet verder kunnen rijden. Nee. Er is iemand voor de trein gesprongen. Mijn reactie? Terwijl ik daar zat met mijn boodschappen, warm aangekleed en met geen zorg aan m’n hoofd..

Lees meer »

Topje

Het laatste wat ik kan herinneren is mijn kofferbak, de geur en de verbazing. Hoe was dit mogelijk? Hoe kan een lijk verdwijnen? Ik gooide de kofferbak kwaad dicht, hoorde iets vallen en zag hoe de vingertoppen over de straat rolde. Shit. Ik was vergeten dat de vingers van het lijk dat nog wel in de kofferbak lag, over de rand hingen. Ik rende achter de rollende vingertopjes aan en stopte ze snel in mijn binnenzak. Als ik de vingertoppen ook nog eens kwijt was, dan waren de problemen niet te overzien geweest.

Lees meer »